Skip to main content
Kiedy w katalogu nie ma Twojego systemu, zbudujesz integrację sam, w kreatorze krok po kroku: Integracje → zakładka Własne. Nie trzeba znać JSON-a ani pisać kodu, wystarczy adres API i (zwykle) klucz. Kreator robi trzy rodzaje integracji:

​
W trakcie rozmowy

Zacznij od kafelka Od zera albo od szablonu:
  • Status zamówienia - agent pyta o numer zamówienia i czyta status oraz datę dostawy,
  • Zapisz kontakt w CRM - agent zapisuje imię, telefon i sprawę klienta,
  • Wolne terminy - agent sprawdza wolne godziny w danym dniu.
Szablon wypełnia wszystko poza adresem Twojego API. Kreator ma sześć kroków.

​
1. Cel

Nazwa i opis. Opis czyta agent, żeby zdecydować, kiedy użyć integracji, więc pisz konkretnie, jak do nowego pracownika: co integracja sprawdza i co agent ma potem powiedzieć klientowi.

​
2. Połączenie

Metoda (GET, POST…), adres i opcjonalne nagłówki.
  • Wklej cURL: polecenie curl z dokumentacji API wypełnia metodę, adres, nagłówki i pola. Token z nagłówka Authorization: Bearer i login z -u zamieniają się w zapisany klucz.
  • Logowanie do API: wybierz zapisany klucz albo dodaj nowy (Bearer token, klucz API w nagłówku, login i hasło, własny nagłówek). Klucze są przechowywane zaszyfrowane.
  • W adresie i nagłówkach możesz użyć danych rozmowy: {{caller_number}} (numer dzwoniącego), {{called_number}}, {{direction}} i każdej zmiennej rozmowy. Numer dzwoniącego nie musi być więc polem, o które agent pyta.

​
3. Dane od klienta

O co agent ma zapytać, zanim wyśle zapytanie. Każde pole ma nazwę (litery, cyfry i _), typ i opis dla agenta. Dla POST, PUT i PATCH pola idą w treści jako JSON, dla GET i DELETE jako parametry w adresie.

​
4. Test

Wysyła prawdziwe zapytanie z przykładowymi wartościami, bez zapisywania. Widzisz wysłane zapytanie (klucz jest zamaskowany) i odpowiedź Twojego API. Z odpowiedzi zaznaczasz pola, które agent ma przeczytać.

​
5. Odpowiedź

  • Co agent mówi, czekając - np. „Chwileczkę, sprawdzam”. Puste: ogólna fraza z ustawień agenta.
  • Pola odpowiedzi dla agenta - ścieżki z kropkami, np. order.status albo items.0.name. Agent dostaje tylko te pola: odpowiada szybciej i nie zmyśla z pól, które nic nie znaczą dla klienta. Gdy żadnej ścieżki nie ma w odpowiedzi (API zmieniło format), agent dostaje całą odpowiedź.
  • Co powiedzieć, kiedy system nie odpowie - zdanie, które agent powie przy błędzie albo braku odpowiedzi.
  • Maksymalny czas czekania - od 3 do 10 sekund.

​
6. Agenci

  • Kiedy klient mówi… - przykładowe zdania, po których agent ma użyć integracji. Rozpozna też podobne.
  • Którzy agenci - zaznacz agentów. Zmiana działa od następnej rozmowy.
Integrację edytujesz później w tym samym kreatorze. Przycisk Zaawansowane otwiera pełny edytor narzędzia (Narzędzia).

​
Powiadomienie po zdarzeniu

Webhook z podpisanymi zdarzeniami: call.completed, call.started, sms.received, campaign.completed, balance.low, lead.dropped, z wyborem agentów i testem. Szczegóły i sprawdzanie podpisu: Webhooki.

​
Leady z formularzy

Kreator w czterech krokach daje agentowi adres dla formularza:
  1. Agent - który agent ma oddzwaniać. Najlepiej z szablonu Oddzwanianie do leadów.
  2. Ustawienia - godziny i dni dzwonienia, nazwa pola z telefonem (zwykle puste: rozpoznamy je samo), kierunkowy kraju, ignorowanie powtórek.
  3. Test - wklej przykładowe zgłoszenie (JSON albo linie pole: wartość z maila z formularza). Nikt nie dostaje telefonu: widzisz numer, pola i to, kiedy agent by zadzwonił.
  4. Adres - przycisk Włącz i pokaż adres włącza leady u agenta i pokazuje adres do wklejenia w formularzu, polecenie cURL i adres z kluczem dla formularzy Google Ads.
Agent nie musi mieć wcześniej węzła Webhook z formularza w grafie: kreator dodaje go sam. Więcej o tym, jakie dane przyjmujemy i co znaczą odpowiedzi: Oddzwanianie do leadów z formularza.

​
Bezpieczeństwo

  • Klucze do API i klucze do podpisu webhooków są w bazie zaszyfrowane i nie wracają z API w całości.
  • Adresy w sieci prywatnej i localhost są blokowane, zarówno w zapytaniach w trakcie rozmowy, jak i w webhookach.
  • Adres dla leadów zawiera klucz: wklejaj go po stronie serwera albo w ustawieniach narzędzia formularzowego, nie w kodzie strony.