Przegląd integracji

Połącz Brosbots z zewnętrznymi usługami i platformami.

​

Wprowadzenie

Brosbots oferuje elastyczną architekturę integracji z zewnętrznymi usługami. Integracje konfigurujesz raz na poziomie organizacji, a potem włączasz je w poszczególnych agentach.

Katalog w zakładce Integracje to jedna ciągła siatka kafelków. Zawężasz ją wyszukiwarką, filtrem kategorii i filtrem Wszystkie / Połączone / Niepołączone. Na początku siatki stoją narzędzia agenta - przekierowanie rozmowy, zakończenie rozmowy i własne HTTP API - bo potrzebuje ich prawie każdy agent; zob. Narzędzia.

Obok katalogu jest zakładka Własne: kreator integracji z systemem, którego nie ma w katalogu. Buduje zapytania do Twojego API w trakcie rozmowy, webhooki ze zdarzeniami i adresy dla formularzy z leadami; zob. Własne integracje i Webhooki.

​

Kategorie integracji

​

Numery telefonów

Numerami zarządza platforma - kupujesz je i przypisujesz agentom w panelu, w zakładce Numery. Nie potrzebujesz konta u zewnętrznego operatora.

​

Kalendarz i rezerwacje

Rezerwacje w trakcie rozmowy dla biznesów wizytowych (salony, kliniki, restauracje).

Kalendarz Google i Outlook

Agent widzi wolne terminy w Twoim kalendarzu i zapisuje w nim wizyty - logujesz się raz, bez kluczy API

Rezerwacje Cal.com

Pozwól rozmówcom umawiać wizyty bezpośrednio w trakcie rozmowy przez Cal.com

​

Leady i oddzwanianie

Agent może sam zadzwonić do nowego klienta: do osoby, która wypełniła formularz na stronie albo formularz Google Ads, zostawiła numer w reklamie na Facebooku, LinkedInie czy TikToku (szablony Make i Zapier), pojawiła się jako nowy kontakt w HubSpot albo Pipedrive albo nie dodzwoniła się na Twój numer.

​

CRM i automatyzacje

Agent może w trakcie rozmowy lub po niej: zapisywać leady w HubSpot, Pipedrive lub Dakteli, wysyłać SMS-y i e-maile follow-up, powiadamiać na Slacku, wyzwalać Zapiera, uruchamiać workflow n8n albo scenariusz Make (i słyszeć, co odpowiedzą) oraz wysyłać webhooki do dowolnego systemu (własny backend). Potrafi też czytać: lookup w Google Sheets w trakcie rozmowy odpowiada na pytania na podstawie arkusza, który już prowadzisz - patrz Odczyt z arkusza w trakcie rozmowy. Może też sprawdzić coś, czego nikt mu nie wpisał - patrz Szukanie w internecie w trakcie rozmowy. Zamówienia i stany sklepu odczytuje z BaseLinkera - patrz BaseLinker: zamówienia i stany magazynowe - z Shopify, patrz Shopify: zamówienia i dostępność produktów, z WooCommerce, patrz WooCommerce: zamówienia i dostępność produktów - albo wprost z konta Allegro, patrz Allegro: zamówienia i oferty.

Powiadomienie na Slacku, e-mail, Zapier i wpis do kalendarza agent potrafi wykonać jeszcze w trakcie rozmowy - patrz Slack, e-mail, Zapier i kalendarz w trakcie rozmowy.

Konfigurację znajdziesz w panelu w zakładce Integracje oraz w ustawieniach poszczególnych agentów.

​

SMS po rozmowie

Treść SMS-a piszesz w zakładce Integracje agenta. Pole ma menu Wstaw zmienną - wybierasz z listy tego, co ten konkretny agent zbiera w rozmowie, faktów o samym połączeniu ({{caller_number}}, {{call_date}}, {{call_time}}, {{call_duration}}, {{call_disposition}}, {{agent_name}}) i tego, co było znane przed rozmową - więc żadnej nazwy nie trzeba pamiętać. Pod polem widzisz, na ile płatnych SMS-ów rozbija się wiadomość, a gdy wyjdzie z jednej - ostrzeżenie, że operator policzy ją tyle razy. Jeden SMS to 160 znaków, ale już jeden polski ogonek skraca go do 70, o czym łatwo się przekonać dopiero na fakturze. Licznik mierzy sam szablon; po podstawieniu zmiennych wiadomość będzie dłuższa.

Streszczenia rozmowy nie da się wstawić do SMS-a. W szablonie to jedna zmienna, a po wysyłce akapit - czyli trzy płatne wiadomości przy każdym połączeniu. Gotowa wiadomość jest dodatkowo przycinana do 320 znaków, a pojedyncza zmienna do 80.

​

Limit 10 SMS na godzinę z numeru plfon

Operator plfon przyjmuje z jednego numeru 10 SMS na godzinę. Kolejne nie przepadają: platforma sama pilnuje limitu i odkłada nadmiar do kolejki, a SMS wychodzi, gdy numer znów może wysyłać (najpóźniej po około godzinie). W zakładce SMS taka wiadomość ma znacznik W kolejce z godziną wysyłki, na ekranie rozmowy status „w kolejce”. Raz na godzinę na numer dostajesz powiadomienie (dzwonek i e-mail, według Twoich ustawień), że SMS-y czekają. Opłata za SMS jest pobierana w chwili wysyłki, nie dodania do kolejki.

Jeśli w międzyczasie odbiorca odpisze STOP albo trafi na listę Nie dzwonić, SMS z kolejki nie wychodzi i dostaje status „niewysłany”.

plfon nie wysyła potwierdzeń doręczenia, więc ostatni status SMS-a z numeru plfon to wysłany: operator go przyjął. Czy telefon odbiorcy go dostał, nie wiadomo. SMS-y z numerów Telnyx dostają status doręczony albo niedoręczony od operatora.

​

SMS na stały numer (alert)

Drugi kierunek: wiadomość do Ciebie, nie do rozmówcy. W tej samej sekcji włączasz SMS na stały numer, podajesz numer (kilka oddziel przecinkiem) i piszesz treść alertu - np. Połączenie {{call_time}} od {{caller_number}}, wynik: {{call_disposition}}. Wybierasz też, kiedy alert ma iść: przy każdej próbie, tylko po odebranych albo tylko po nieodebranych połączeniach.

Tylko w alercie działa {{call_summary_short}} - streszczenie przycięte do 140 znaków. Alert idzie z numeru agenta i jest rozliczany jak każdy inny SMS, więc przy kilku odbiorcach płacisz za każdą wiadomość osobno.

Przycisk Zaproponuj treść czyta prompt systemowy agenta i proponuje kilka gotowych wiadomości na różne cele rozmowy - potwierdzenie ustaleń, podsumowanie z następnym krokiem, próbę kontaktu po nieodebranym połączeniu. Każda propozycja mieści się w jednym SMS-ie - te dłuższe są odrzucane, zanim je zobaczysz. Propozycja wchodzi do pola dopiero, gdy ją wybierzesz, i nadal ją edytujesz. Propozycje używają wyłącznie zmiennych, które naprawdę się wypełnią.

Google Sheets i kalendarze (Google, Outlook, Cal.com) działają już na planie Free - agent zapisuje każdą rozmowę do Twojego arkusza i umawia wizyty bez płacenia za nic. E-mail, Zapier, n8n, Make i webhooki zaczynają się od planu Start, Slack i WhatsApp od Pro. Integracje CRM - HubSpot, Pipedrive i Daktela - od planu Business.

​

Szukanie w integracjach

Strona Integracje ma wyszukiwarkę (obok zakładek kategorii) i filtr Wszystkie / Połączone / Niepołączone. Wyszukiwarka dopasowuje nazwę dostawcy, opis i nazwę kategorii, więc „kalendarz” albo „arkusz” znajdzie właściwy kafelek bez znajomości marki. Przy aktywnym wyszukiwaniu nagłówki kategorii znikają, a wyniki układają się jednym gridem.

Ta sama para - wyszukiwarka i filtr Wszystkie / Włączone / Wyłączone - jest w zakładce Integracje agenta, nad kartami akcji. Karty wyłączone stoją po dwie w wierszu; włączona rozwija się na całą szerokość, bo tam pojawiają się jej ustawienia.

​

Zapis sprawdza połączenie

Przycisk Zapisz połączenie najpierw sprawdza podane dane u dostawcy, a dopiero potem cokolwiek zapisuje. Jeśli sprawdzenie się nie powiedzie, nic nie zostaje zapisane, a pod formularzem zobaczysz konkretny powód - na przykład ucięty klucz prywatny albo arkusz nieudostępniony kontu serwisowemu.

Najczęstszy błąd przy Google Sheets to skopiowanie klucza prywatnego z pliku JSON. Platforma sama radzi sobie ze znakami \n, cudzysłowami i przecinkiem na końcu, a nawet z wklejeniem całego pliku JSON w pole klucza - ale klucz ucięty w połowie zostanie odrzucony przy zapisie, a nie dopiero przy pierwszej rozmowie.

Jeśli wiesz, że sprawdzenie jeszcze nie może przejść (np. arkusz udostępnisz później), użyj przycisku Zapisz mimo to.

Zapisz mimo to nie przepuści klucza konta serwisowego Google, którego w ogóle nie da się odczytać (uszkodzony, ucięty, to nie jest klucz prywatny): połączenie nie zostanie zapisane, a formularz powie, co jest nie tak z kluczem. Taki klucz nigdy nie dostanie tokenu, więc jego zapis przeniósłby tylko błąd na każdą rozmowę. Zmiana nazwy istniejącego połączenia albo jego domyślnej zakładki nie sprawdza klucza ponownie.

​

Co sprawdza która integracja

Integracja	Co sprawdzamy
Google Sheets	Podpisujemy się kluczem, otwieramy arkusz i pytamy o prawo zapisu - dopisujemy zero wierszy, więc w arkuszu nic nie przybywa. Arkusz udostępniony jako Przeglądający jest odrzucany od razu, a nie dopiero po pierwszej rozmowie. Osobno rozpoznajemy wyłączone Google Sheets API w projekcie Google Cloud.
Cal.com	Sprawdzamy klucz, a potem pytamy Cal.com o wolne terminy tego typu wydarzenia - czyli to samo, o co pyta rezerwacja w trakcie rozmowy. Typy wydarzeń należące do zespołu przechodzą tak samo jak prywatne.
E-mail (SMTP)	Logujemy się na konto, nic nie wysyłając. Działa i port 587 (STARTTLS), i 465 (SSL/TLS) - ten drugi podaje większość polskich hostingów.
HubSpot	Uprawnienia tokenu, odczytane z HubSpota - brakujące są wypisane po nazwie, zob. Podłączenie HubSpota.
Pipedrive	Odczyt konta tym samym zapytaniem, którego agent używa w trakcie rozmowy.
Daktela	Kim jest użytkownik API tego tokenu, a potem lista kategorii zgłoszeń - komunikat wypisuje ich nazwy, bo nową kategorię trzeba wpisać w połączeniu po nazwie. Wpisana kategoria, której nie ma, jest zgłaszana tutaj, a nie po rozmowie.
Kalendarz Google, Outlook	Odczyt najbliższych 7 dni z połączonego konta oraz poprawność godzin i strefy czasowej. Wygasłe logowanie jest nazwane wprost. Starsze połączenie Google przez webhook: tylko poprawność adresu, bo test tworzyłby prawdziwe wydarzenie.
Slack, Zapier, n8n, Make, webhooki	Dostarczenie wiadomości testowej, patrz niżej. Dla n8n i Make z nagłówkiem sekretu, a adres testowy (/webhook-test/) jest nazwany jako taki.

Slack, Zapier, n8n, Make i webhooki nie mają odczytu, więc jedynym sposobem sprawdzenia jest wysłanie wiadomości. Przy pierwszym zapisie i po każdej zmianie adresu zobaczysz na kanale wiadomość testową; sama zmiana nazwy połączenia niczego nie wysyła.

​

Podłączenie HubSpota

HubSpot wycofał stare klucze API, więc połączenie korzysta z tokenu prywatnej aplikacji. Utwórz ją w HubSpocie w Settings > Integrations > Private Apps, a w zakładce Scopes zaznacz wszystkie trzy uprawnienia:

Uprawnienie	Do czego służy
crm.objects.contacts.read	Wyszukanie kontaktu w trakcie rozmowy, żeby agent rozpoznał dzwoniącego
crm.objects.contacts.write	Zapis po rozmowie, czyli utworzenie lub aktualizacja kontaktu
crm.schemas.contacts.read	Lista pól w mapowaniach agenta, żeby pokazały się Twoje własne właściwości kontaktu
crm.objects.calls.write	Zapis rozmowy na osi czasu kontaktu. W starszych prywatnych aplikacjach mieści się w crm.objects.contacts.write, więc jeśli nie ma go na liście uprawnień, nic nie dodawaj

Zapisz aplikację, skopiuj jej token dostępu (zaczyna się od pat-) i wklej go w połączeniu.

Zapisz połączenie odczytuje uprawnienia tokenu z HubSpota i wypisuje te, których brakuje - token z samym odczytem kontaktów zostanie odrzucony już tutaj, a nie dopiero po pierwszej prawdziwej rozmowie. Późniejsze dodanie uprawnienia nie wymaga nowego tokenu - zaznacz je w HubSpocie, zapisz aplikację i kliknij Testuj połączenie.

Bez crm.objects.contacts.write każdy zapis kończy się błędem 403 This app hasn't been granted all required scopes i żaden kontakt nie powstaje. To najczęstszy problem z HubSpotem, a widać go w panelu Integracje przy rozmowie.

​

Mapowanie pól po rozmowie

CRM i Google Sheets zapisują dane po zakończonej rozmowie według mapowań, które ustawiasz w konfiguracji agenta, w zakładce Integracje. Każde mapowanie to trzy elementy:

Element	Znaczenie
Źródło	Nazwa zmiennej z rozmowy lub z kontekstu początkowego.
Kontekst	gathered - dane zebrane przez agenta w trakcie rozmowy; initial - dane znane przed rozmową (zmienne agenta, phone_number, campaign_id, kolumny z kampanii); call - to, co platforma ustala po rozmowie, zob. niżej.
Pole / kolumna	Właściwość kontaktu w CRM albo kolumna w arkuszu.

Nie musisz przepisywać nazw z pamięci - kliknij strzałkę w polu Źródło, a zobaczysz listę zmiennych dostępnych dla wybranego kontekstu (dla gathered razem z opisem, co agent ma ustalić). Listę zbieranych danych znajdziesz i edytujesz w zakładce Zmienne - zob. Zmienne szablonowe.

Żadnej z tych nazw nie trzeba pamiętać. Strzałka w polu Źródło pokazuje zmienne dostępne w wybranym kontekście, a w polu Do którego pola CRM - prawdziwe pola kontaktu z Twojego HubSpota, Pipedrive lub Dakteli, razem z ich etykietami i polami własnymi. Przycisk Dopasuj pola z CRM wypełnia za jednym razem wszystko, co da się rozpoznać po nazwie albo etykiecie. Nazwa pola pomylona o jeden znak jest przyjmowana przez formularz i po cichu odrzucana przez CRM po rozmowie - dlatego warto wybierać z listy.

​

Nowy kontakt czy aktualizacja istniejącego

Zapis do HubSpota nigdy nie tworzy drugiego kontaktu dla kogoś, kto już jest w CRM. Zanim cokolwiek powstanie, platforma szuka kontaktu w tej kolejności:

1. Numer telefonu - najpierw taki, jaki przyszedł z rozmowy, potem w postaci E.164 ([phone]) i w samych cyfrach, więc numer wpisany w HubSpocie ze spacjami czy myślnikami też zostanie znaleziony. Sprawdzane są pola phone, mobilephone oraz hs_calculated_phone_number, czyli znormalizowana kopia HubSpota.
2. Adres e-mail - dopiero gdy numer nikogo nie znalazł, albo gdy rozmowa nie ma numeru dzwoniącego (widget na stronie).

Numer idzie pierwszy celowo: przychodzi z sieci telefonicznej, a adres e-mail agent usłyszał w rozmowie i zapisał z transkrypcji, więc jedna pomylona litera zrobiłaby duplikat.

Kontakt znaleziony w ten sposób jest aktualizowany - nadpisywane są tylko te właściwości, które masz w mapowaniach i które w tej rozmowie nie były puste; reszta zostaje bez zmian. Gdy nie znajdzie się nikt, powstaje nowy kontakt.

Dopasowanie wymaga uprawnienia crm.objects.contacts.read. Token bez niego nadal zapisuje, ale nie potrafi rozpoznać istniejącego kontaktu i za każdym razem tworzy nowy.

​

Rozmowa na osi czasu kontaktu

Sam zapis właściwości mówi, co się zmieniło, ale nie mówi, o czym była rozmowa. Dlatego po zapisie kontaktu platforma dokłada mu aktywność typu rozmowa - tę samą, którą HubSpot pokazuje w Recent activities na karcie kontaktu:

• podsumowanie rozmowy,
• kolejne kroki z listy zadań,
• wynik, nastawienie, tematy i nazwa agenta,
• link do nagrania,
• czas trwania i kierunek połączenia, w polach, które HubSpot sam wyświetla.

Aktywność jest zawsze podpinana pod kontakt, na którym właśnie zapisywaliśmy dane. Jeśli HubSpot ją przyjmie, ale odmówi podpięcia, zostaje skasowana - nie chcemy zostawiać w CRM notatek, których z kontaktu nie widać.

Przełącznik Zapisz rozmowę na kontakcie w zakładce Integracje agenta wyłącza to zachowanie. Zapis aktywności nigdy nie psuje zapisu kontaktu: gdy token nie ma uprawnień do aktywności, kontakt i tak się zapisze, a powód odmowy zobaczysz w panelu Integracje przy rozmowie.

​

Kiedy zapis się odpala

Każda karta zapisu po rozmowie ma dwa filtry:

• Kiedy wysyłać dane - Po każdej próbie połączenia (także nieodebranej) albo Tylko gdy rozmowa się odbyła. Nieodebrane i zajęte zdarzają się tylko w kampaniach wychodzących: przy połączeniach przychodzących obie opcje znaczą to samo. W kampanii z ponowieniami pierwsza opcja zapisze kilka wpisów dla tego samego numeru.
• Tylko przy wybranym wyniku rozmowy - lista pokazuje wyniki, które ten agent już zapisał w swoich rozmowach (np. „umówiono wizytę”, „brak zainteresowania”). To nie są narzędzia ani kroki scenariusza. Wynik, który jeszcze nie wystąpił, możesz dopisać ręcznie.

​

Dane z podsumowania rozmowy (kontekst call)

To, co widzisz w historii połączeń - podsumowanie, zadania do wykonania, intencje, nastawienie - możesz zapisywać do arkusza albo do CRM tak samo jak zwykłe pola. Wybierz kontekst call, a lista podpowie dostępne pozycje:

Źródło	Co trafia do komórki
summary	Podsumowanie rozmowy wygenerowane przez AI
action_items	Zadania do wykonania, każde w osobnej linii
intents	Intencje rozmówcy, po przecinku
topics	Poruszone tematy, po przecinku
sentiment / sentiment_score	Nastawienie i jego wynik od -1 do 1
success / success_reason	Czy cel rozmowy osiągnięty (PRAWDA/FAŁSZ) i dlaczego
call_date / call_time	Data i godzina rozmowy
duration_seconds	Czas trwania w sekundach
phone_number / disposition	Numer rozmówcy i status rozmowy
recording_url / transcript_url	Linki do nagrania i transkrypcji. Nie wygasają; przestają działać po usunięciu rozmowy albo pliku przez politykę retencji. Każdy, kto ma link, może otworzyć plik
call_id / agent_name	ID rozmowy i nazwa agenta

ID rozmowy znajdziesz w aplikacji w kolumnie ID historii rozmów oraz w nagłówku samej rozmowy, gdzie kliknięcie kopiuje je do schowka.

Podsumowanie i analiza powstają w tle już po zakończeniu rozmowy. Gdy któreś mapowanie ich używa, platforma czeka na wynik przed zapisem do arkusza, więc kolumny nie przychodzą puste. Jeśli żadne mapowanie ich nie używa, analiza nie jest wymuszana i nic Cię to nie kosztuje.

​

Google Sheets

Po wskazaniu połączenia platforma odczytuje sam arkusz, a formularz mapowań staje się tym arkuszem: jedna linia na każdą prawdziwą kolumnę, a przy niej jedna decyzja - co ma tam trafić albo nic. Nie ma nazwy kolumny do wpisania, więc nie ma czego pomylić. Dodasz kolumnę w arkuszu - Odśwież kolumny wciągnie ją tutaj; Dopasuj kolumny z arkusza wypełnia za jednym razem wszystko, co da się rozpoznać po nazwach kolumn.

Kolumny dopasowywane są do tego, co agent zbiera, po nazwie albo po pytaniu, które za nią stoi - kolumna email i Adres e-mail trafią na tę samą zmienną. Mapowanie wskazujące kolumnę, której nie ma w arkuszu, jest oznaczane, a nie po cichu usuwane. Takie mapowania zbierają się w ramce „Brakuje tych kolumn w arkuszu”: przy każdym widać nazwę nagłówka do dodania (z przyciskiem kopiowania, a Kopiuj wszystkie nagłówki kopiuje je rozdzielone tabulatorem, do wklejenia w pierwszy wiersz arkusza jednym ruchem) oraz opis tego, co się w niej znajdzie - np. „Data rozmowy (Podsumowanie rozmowy). To zmienna systemowa - platforma wylicza ją sama po rozmowie.”. Dodaj nagłówek w arkuszu, kliknij Odśwież kolumny, a mapowanie przeskoczy do listy zwykłych kolumn.

Jeśli odczyt się nie powiedzie (błędne konto serwisowe lub ID arkusza, brak udostępnienia arkusza kontu serwisowemu), pola nadal działają jako zwykły tekst - wpiszesz nazwy ręcznie.

​

Jak wiersz trafia do kolumn

Mapowania to lista i domyślnie wiersz dopisywany jest w jej kolejności: pierwsze mapowanie ląduje w kolumnie A, drugie w B i tak dalej. Wpisana nazwa kolumny jest wtedy tylko etykietą dla Ciebie.

To przestaje działać, gdy arkusz nie trzyma tej samej kolejności - ktoś wstawił kolumnę, zamienił dwie miejscami albo zbudował arkusz ręcznie z nazw zmiennych z zakładki Zmienne. Dlatego platforma najpierw czyta wiersz nagłówkowy i jeśli rozpozna każdą opisaną kolumnę, zapisuje wartości pod ich własnymi nagłówkami, w dowolnej kolejności. Kolumna jest rozpoznana, gdy jej nagłówek to:

• nazwa kolumny podana w mapowaniu, albo
• źródło mapowania (name, email, call_date, …), albo
• nazwa zmiennej zebranej w rozmowie - kolumna o nagłówku jaki_ma_wolumen_polaczen wypełnia się sama, bez mapowania.

Mapowanie, które nie ma swojej kolumny, nie jest zapisywane: arkusz nie ma na nie miejsca. Wystarczy jedna nierozpoznana kolumna, a cały wiersz wraca do kolejności mapowań, więc arkusz działający dzisiaj działa dalej tak samo.

Mapowania nie powstają automatycznie z Twoich zmiennych po utworzeniu agenta. Domyślna lista budowana jest raz, przy tworzeniu agenta, z pól wybranych w kreatorze. Zmienna dodana później trafi do arkusza albo po dodaniu dla niej mapowania, albo gdy nazwiesz kolumnę dokładnie tak jak ją.

​

Logowanie przez Google

Najprostsze połączenie z arkuszem to logowanie: Integracje → Google Sheets → Zaloguj się przez Google i wybierz konto, które może edytować arkusz. Zaraz po powrocie z Google otworzy się lista arkuszy tego konta - wybierz ten, do którego agent ma zapisywać, a jego nazwa pojawi się przy połączeniu. Nie trzeba zakładać projektu w Google Cloud ani niczego udostępniać.

BrosBots ma dostęp tylko do arkuszy wybranych z tej listy, nie do całego Dysku Google. Dlatego arkusz wybierasz przyciskiem Wybierz arkusz, a nie przez wklejenie adresu: wklejony adres zadziała tylko dla arkusza, który był już wcześniej wybrany z listy. Ten sam przycisk jest:

• przy połączeniu w Integracje → Google Sheets (arkusz domyślny),
• w edytorze agenta: Integracje → kafelek arkusza, notatka albo wyszukiwanie → Arkusz tego agenta (inny arkusz dla tego agenta; puste pole = arkusz z połączenia),
• w kreatorze agenta przy adresie arkusza,
• w nowej kampanii ze źródłem Arkusz Google.

Edytor pokazuje nazwę arkusza, z którego czyta kolumny, więc widać, czy to ten właściwy. Pod wybranym arkuszem (przy połączeniu i w edytorze agenta) jest Pokaż podgląd arkusza: nagłówki i 5 ostatnich wierszy wybranej zakładki, z przełącznikiem zakładek i linkiem do Google Sheets. Najnowsze wiersze to te, które dopisał agent, więc tu od razu widać, czy rozmowy trafiają do właściwego arkusza. Po wyborze arkusza z listy podgląd otwiera się sam. Gdy logowanie wygaśnie albo dostęp zostanie cofnięty, dostaniesz powiadomienie z przyciskiem Zaloguj się ponownie.

Połączenie zalogowane przed wprowadzeniem listy arkuszy pokazuje komunikat „To połączenie powstało przed wyborem arkusza z listy”. Kliknij Zaloguj się ponownie i wybierz arkusze z listy jeszcze raz - przy połączeniu i w każdym agencie, który ma własny arkusz.

Nowe połączenie z Google Sheets powstaje tylko przez logowanie przez Google - formularza konta serwisowego (e-mail i klucz prywatny) nie ma już ani na stronie Integracje, ani w kreatorze agenta. Wklejany klucz był jedynym sposobem podłączenia, który regularnie zawodził przy prawdziwych rozmowach. Połączenia z kontem serwisowym zrobione wcześniej działają dalej, a ich formularz otwiera się przy edycji; zmieniony w nim klucz jest sprawdzany przy zapisie. Żeby przenieść takie połączenie, edytuj je i kliknij Zaloguj się przez Google - połączenie zachowuje swój identyfikator, więc agenci, którzy z niego korzystają, działają dalej.

​

Udostępnij arkusz kontu serwisowemu

Dotyczy połączeń z kontem serwisowym zrobionych przed logowaniem przez Google.

Konto serwisowe to osobny użytkownik Google i na start nie ma dostępu do niczego. Samo utworzenie klucza nie wystarczy: otwórz arkusz, kliknij Udostępnij, wklej Service Account Email (...@....iam.gserviceaccount.com) i nadaj mu rolę Edytor.

To krok pomijany najczęściej - dopóki go nie zrobisz, każdy zapis kończy się odmową 403 PERMISSION_DENIED.

​

Notatka w trakcie rozmowy

Zapisz notatkę w Google Sheets, w zakładce Integracje agenta, dopisuje wiersz jeszcze na linii - prośbę o kontakt, wiadomość do przekazania, cokolwiek, co ktoś musi później obsłużyć. Korzysta z tego samego połączenia co zapis po rozmowie.

Pole	Do czego służy
Zakładka arkusza	Gdzie trafiają notatki. Nie masz jeszcze takiej zakładki? Przycisk Utwórz zakładkę zakłada ją razem z wierszem nagłówków (data i godzina, telefon, imię i nazwisko, notatka) i od razu mapuje kolumny.
Co ma znaleźć się w notatce	Własnymi słowami, np. „Zanotuj, kto prosi o kontakt, w jakiej sprawie i kiedy jest dostępny.”. Trafia wprost do agenta - im konkretniej, tym mniej notatek w stylu „klient dzwonił”.
Zwroty, po których agent zapisuje notatkę	Przykłady w rodzaju „poproś żeby ktoś oddzwonił”. Agent dopasowuje sens, nie dosłowne słowa. Bez nich pisze notatki raz na jakiś czas i nie sposób przewidzieć kiedy.
Zbierz dane kontaktowe przed zapisem	Agent dopyta o imię, nazwisko i numer do oddzwonienia, i powtórzy numer do potwierdzenia.
Kolumny arkusza	Jedna linia na każdą prawdziwą kolumnę zakładki. Przy każdej wybierasz, co ma tam trafić: notatka, imię i nazwisko, telefon, temat, data i godzina, albo zmienna zbierana w rozmowie. Dopasuj automatycznie wypełnia to, co da się rozpoznać po nazwach.

Kolumny decydują też, o co agent pyta: zmapujesz kolumnę na imię i nazwisko - narzędzie dostaje argument, który model musi wypełnić; nie zmapujesz - agent nigdy o nie nie pyta. Data, godzina i numer dzwoniącego uzupełniają się same z kontekstu rozmowy (model zapytany o godzinę ją zmyśla). Wiersz układany jest według nagłówków arkusza, więc przestawienie kolumn w Google Sheets niczego nie psuje, a kolumna skonfigurowana, ale nieobecna w zakładce, wraca do agenta i do logu zamiast zniknąć po cichu.

​

Odczyt z arkusza w trakcie rozmowy

Wszystko powyżej zapisuje. Wyszukaj wiersz w Google Sheets, w zakładce Integracje agenta, działa w drugą stronę: agent czyta arkusz, gdy rozmówca jest jeszcze na linii - status zamówienia, rezerwację, dane klienta, cenę. Korzysta z tego samego połączenia co zapis, więc nie trzeba niczego dodatkowo autoryzować.

Zanim to powstało, jedynym obejściem był webhook n8n albo Make postawiony przed tym samym arkuszem - narzędzie HTTP samo nie wygeneruje tokenu konta serwisowego Google. To nadal działa i nadal jest odpowiedzią na wszystko, czego zwykły odczyt wiersza nie zrobi (zapis zwrotny, łączenie dwóch arkuszy, filtrowanie po kilku kolumnach naraz) - ale do “znajdź wiersz i powiedz, co w nim jest” webhook nie jest już potrzebny.

​

Co ustawić

Pole	Do czego służy
Połączenie	Które połączenie Google Sheets ma być czytane.
Zakładka do przeszukania	Zakładka, w której agent szuka. Zostaw puste, aby użyć zakładki z połączenia - przydatne, gdy agent zapisuje do Rozmowy, a czyta z Zamówienia.
Co zawiera ten arkusz	Jedno zdanie własnymi słowami, np. “Statusy zamówień. Szukaj po numerze zamówienia, który poda rozmówca.” Trafia do agenta, żeby wiedział, kiedy zajrzeć do arkusza.

Wypełnij Co zawiera ten arkusz. Samo włączenie narzędzia nie wystarczy - agent, któremu nikt nie powiedział, że arkusz istnieje, odpowie “nie mam takiej informacji” zamiast sprawdzić. To właśnie to pole sprawia, że sprawdza.

​

Jak znajdowany jest wiersz

Wiersz 1 to nagłówki. Wszystko poniżej to dane, a agent szuka wartości podanej przez rozmówcę - numeru zamówienia, e-maila, kodu - we wszystkich kolumnach albo w jednej wskazanej. Znaleziony wiersz wraca jako pary nazwa kolumny / wartość, więc agent może odpowiedzieć dowolnym polem z niego.

Dwie rzeczy są celowo pobłażliwe:

• Wielkość liter i spacje nie mają znaczenia, więc ANNA KOWALSKA znajdzie Anna Kowalska.
• Numery telefonów porównywane są po ostatnich dziewięciu cyfrach. Caller ID przychodzi jako [phone], a w arkuszu jest to, co komu wygodniej - 601-234-567, 0048 601 234 567. Wszystkie trafią w ten sam wiersz.

Wywołany bez żadnej wartości, lookup szuka numeru samego dzwoniącego, więc agent odbierający połączenie może rozpoznać stałego klienta, zanim o cokolwiek zapyta.

​

Ograniczenia

Arkusz nie ma silnika zapytań, więc lookup czyta zakładkę i ją przeszukuje. Przy arkuszach, na których realnie stawia się agentów - do kilku tysięcy wierszy - to w porządku, a każde wyszukanie dokłada do rozmowy mniej więcej pół sekundy.

Przeszukiwanie zatrzymuje się na 5000 wierszy. Powyżej agent dostaje informację, że arkusz został odczytany tylko częściowo, zamiast odpowiadać “nie znaleziono” na podstawie połowy danych. Arkusz tej wielkości to sygnał, że dane powinny być w bazie, a agent powinien sięgać do nich narzędziem HTTP API.

Co mówi agent	Co to znaczy	Co zrobić
”Nie udało mi się odczytać arkusza”	Zły Spreadsheet ID albo arkusz nie jest udostępniony kontu serwisowemu	Udostępnij go na Service Account Email jako Edytor, sprawdź ID
Nic nie znajduje, choć wiersz tam jest	Przeszukiwana jest inna zakładka niż ta, na którą patrzysz	Ustaw Zakładkę do przeszukania wprost
Odpowiada z własnej wiedzy zamiast sprawdzić	Agentowi nigdy nie powiedziano, do czego jest ten arkusz	Wypełnij Co zawiera ten arkusz
Znajduje wiersz, ale czyta złe pole	Dwie kolumny mają ten sam nagłówek	Nadaj im różne nagłówki - duplikaty wracają jako Telefon i Telefon (2)

​

Slack, e-mail, Zapier i kalendarz w trakcie rozmowy

Sześć akcji z zakładki Integracje agenta wykonuje się jeszcze na linii: Powiadomienie Slack, Wyślij e-mail, Wyzwalacz Zapier, Workflow n8n, Scenariusz Make i Umów spotkanie. Ustawia się je tak samo jak notatkę - poza wyborem połączenia mówisz agentowi, kiedy ma z akcji skorzystać i co ma w niej napisać. Workflow n8n i scenariusz Make jako jedyne potrafią odpowiedzieć: to, co odpowiedzą, agent przekazuje rozmówcy - patrz n8n i Make.

Pole	Do czego służy
Kiedy i co wysłać	Własnymi słowami, np. „Wyślij powiadomienie, gdy dzwoni klient zainteresowany ofertą powyżej 10 tys. Napisz, czego dotyczy i na kiedy oczekuje odpowiedzi.”. Trafia do agenta razem z narzędziem.
Zdania, po których ma zadziałać	Przykłady w rodzaju „chcę rozmawiać z handlowcem”. Agent dopasowuje sens, nie dosłowne słowa.
Dołącz dane rozmowy (Slack, e-mail)	Do wiadomości dopisywany jest numer dzwoniącego, nazwa agenta i ID rozmowy. Agent ich nie podaje, więc nie może ich zmyślić. W Slacku domyślnie włączone, w e-mailu wyłączone.
Domyślny odbiorca (e-mail)	Adres, na który idzie poczta, gdy nikt nie poda go w rozmowie. Agent przestaje wtedy o niego pytać.
Domyślny temat (e-mail)	Używany, gdy agent nie poda własnego tematu. Bez tego temat powstaje od nowa przy każdej rozmowie.

Zostaw oba pierwsze pola puste przy Wyślij e-mail, Wyzwalaczu Zapier, Workflow n8n, Scenariuszu Make albo Umów spotkanie, a narzędzie działa jak wcześniej: agent sam decyduje, czy go użyć - i w praktyce robi to rzadko. Model, który dostał narzędzie bez informacji, po co je ma, zwykle mówi „przekażę zespołowi” i nic nie wysyła. Jeśli te akcje się nie odpalają, to pierwsza rzecz do sprawdzenia.

Powiadomienie Slack jest wyjątkiem. Włączone z pustymi polami dostaje polecenie, żeby przed końcem rozmowy wysłać krótką notatkę o tym, czego dzwoniący chciał i co zostało ustalone. Wypełnione pola zastępują tę domyślną treść Twoimi słowami.

Rozmowa nie rozłącza się, dopóki akcja rozpoczęta w tej samej turze się nie zakończy - notatka na Slacka wysyłana w chwili, gdy dzwoniący się żegna, nie zostanie przerwana w połowie.

Powiadomienie Slack i e-mail wysłane w trakcie rozmowy zapisują się w panelu Integracje przy rozmowie, tak samo jak wysyłki po rozmowie - wiadomość, której agent nigdy nie wysłał, i wiadomość odrzuconą przez Slacka widać tam osobno.

Powiadomienie po rozmowie to osobna integracja, ustawiana w tej samej zakładce (podsumowanie, wynik i nagranie na kanał). Obie mogą działać naraz: akcja w trakcie rozmowy alarmuje o tym, co dzieje się na linii, a wysyłka po rozmowie podsumowuje.

​

Komu agent może wysłać SMS, WhatsApp i e-mail

Odbiorcę SMS-a, wiadomości WhatsApp, linku do płatności i e-maila w trakcie rozmowy wybiera model. Żeby tekst wgrany do bazy wiedzy, strona znaleziona w sieci albo sam rozmówca nie namówił agenta do wysyłki pod obcy numer czy adres, obowiązują dwie zasady:

• Odbiorca. SMS, WhatsApp i link do płatności idą tylko na numer rozmówcy i na numery wpisane w polu Dodatkowi dozwoleni odbiorcy. E-mail idzie tylko na Domyślnego odbiorcę, adresy z tej samej listy i adres kontaktu z danych rozmowy (lead, kontakt kampanii). Inny odbiorca jest odrzucany, a agent mówi rozmówcy, że wiadomość nie wyszła.
• Limit na rozmowę. Najwyżej 3 SMS-y (linki do płatności się wliczają), 3 wiadomości WhatsApp i 3 e-maile w jednej rozmowie.

Jeśli agent ma wysyłać na numer albo adres podyktowany w rozmowie (np. „proszę wysłać ofertę na [e-mail]”), włącz przy akcji Pozwól wysyłać na adresy podane w rozmowie. Limit na rozmowę obowiązuje także wtedy.

Agenty sprzed 19.10.2026, które wysyłały e-mail na adres podany przez rozmówcę, po tej zmianie potrzebują tego przełącznika - inaczej e-mail zostanie odrzucony.

​

Gdy nic się nie zapisało

Odpowiadają na to dwa miejsca, każde na inne pytanie:

• Konkretna rozmowa - otwórz ją w historii rozmów. Panel Integracje obok transkrypcji pokazuje, co każda integracja zrobiła z tą rozmową i dlaczego nie zapisała wiersza, jeśli go nie zapisała. Przy udanym zapisie jest zdanie z miejscem zapisu (np. „Row written to ‘Leady’ (row 42)”), a pod nim Show what was sent rozwija wszystkie wartości, które poszły do poszczególnych kolumn albo pól CRM - tak samo jak dane rozmowy wyżej.
• Integracja włączona, ale bez żadnego wyniku dla tej rozmowy - panel oznacza to na żółto. Znaczy to, że zadanie po rozmowie nie doszło do tej integracji (błąd albo przekroczony czas), a nie że nic nie było skonfigurowane.
• Połączenie w ogóle - Ostatnie wysyłki na stronie Integracje listują próby z całej organizacji, od najnowszych.

Każda próba kończy się jednym z trzech stanów: zapisano, błąd (z treścią błędu) albo pominięto - integracja jest włączona, ale rozmowa nie pasowała do jej wyzwalacza lub filtra wyniku, więc nic nie miało powstać.

​

Ponowienia i przycisk Ponów

Zapisy do HubSpota, Pipedrive, Daktela i Google Sheets same ponawiają próbę, gdy usługa dostawcy jest chwilowo niedostępna: przy odpowiedzi 429 (za dużo zapytań), 500, 502, 503, 504, przy nieudanym połączeniu albo przekroczonym czasie odczytu. Każde zapytanie ma najwyżej trzy próby, w odstępie kilku sekund; na Retry-After dłuższe niż 10 sekund zapis nie czeka. Jeśli zapis potrzebował więcej niż jednej próby, panel Integracje rozmowy podaje ile.

Błędy, które same nie miną - cofnięty klucz (401), brak uprawnień (403), dane odrzucone przez CRM (400) - nie są ponawiane. Nie jest też ponawiany zapis kontaktu albo wiersza, któremu skończył się czas w połowie: mógł dojść, a drugi raz zrobiłby duplikat.

Przy zapisie, który mimo to się nie udał, w panelu Integracje rozmowy jest przycisk Ponów. Uruchamia ponownie tylko ten jeden zapis - nie SMS-a, WhatsAppa, Slacka ani webhooków tej samej rozmowy - a wynik pojawia się w panelu jako nowy wiersz po kilku sekundach. Zapis do CRM najpierw szuka kontaktu, więc ponowienie zaktualizuje kontakt, który wcześniejsza próba mogła już założyć, zamiast dodać drugi. Przycisk jest tylko przy najnowszym wyniku danego zapisu: starszego błędu, który późniejsza próba już naprawiła, nie da się powtórzyć.

Co widzisz	Co to znaczy	Co zrobić
HubSpot 403 „This app hasn’t been granted all required scopes”	Tokenowi prywatnej aplikacji brakuje uprawnienia	Dodaj crm.objects.contacts.write (i pozostałe dwa powyżej) w HubSpocie, zapisz aplikację i kliknij Testuj połączenie
403 / brak dostępu do arkusza	Arkusz nigdy nie został udostępniony kontu serwisowemu	Udostępnij go adresowi Service Account Email jako Edytor
„The service account private key stored on this Google Sheets connection cannot be read”	Starsze połączenie z kontem serwisowym ma uszkodzony klucz	Edytuj połączenie i kliknij Zaloguj się przez Google albo wklej klucz ponownie z pliku JSON
HubSpot / Pipedrive / Daktela 429 albo 5xx po 3 próbach	Dostawca był niedostępny dłużej, niż trwały ponowienia	Kliknij Ponów przy zapisie w panelu Integracje rozmowy
„BrosBots nie może otworzyć tego arkusza” (logowanie przez Google)	Arkusz nie został wybrany z listy (np. wklejony adres)	Kliknij Wybierz arkusz i wskaż go na liście. Jeśli go tam nie ma, konto nie może go edytować - poproś właściciela o udostępnienie
403 z informacją o Sheets API	Sheets API jest wyłączone w projekcie Google Cloud	Włącz “Google Sheets API” w projekcie
404 / brak arkusza o tym ID	Błędne Spreadsheet ID	Skopiuj fragment adresu arkusza między /d/ a /edit
Zakładka nie istnieje	Sheet name nie pasuje do żadnej zakładki	Popraw nazwę zakładki w zakładce Integracje agenta
Brak mapowań kolumn	Połączenie działa, ale agent nie ma mapowań	Dodaj co najmniej jedno mapowanie w zakładce Integracje agenta
Wszystkie zmapowane pola puste	Mapowania wskazują nazwy, których ta rozmowa nie wypełniła	Zmapuj coś, co istnieje zawsze, np. summary lub call_date z kontekstu call
Pominięto: wyzwalacz / wynik	Filtr wykluczył tę rozmowę	Zmień Wyzwalacz lub listę wyników, albo zostaw tak jak jest
Zapisano, ale wiersza nie widać	Zapis poszedł do innego pliku albo daleko pod danymi	Kliknij link w opisie wysyłki - prowadzi do arkusza, a obok jest nazwa komórki, np. Rozmowy!A2
Nic w żadnej z list	Integracja jest wyłączona dla tego agenta	Włącz ją w zakładce Integracje agenta

Wiersz trafia bezpośrednio pod ostatni wypełniony wiersz zakładki - puste wiersze poniżej danych (a tak wygląda arkusz zbudowany na Tabelach Google albo z importu) są pomijane. Wcześniej zapis szedł przez „append” Google, który w takim arkuszu ląduje za całym zarezerwowanym obszarem tabeli, czyli kilkaset wierszy pod nagłówkiem. Jeśli szukasz starszych rozmów, których nie ma pod nagłówkiem, przewiń arkusz w dół - najpewniej są tam.

Rozmowy przez przeglądarkę (WebRTC) zapisują wiersze dokładnie tak samo jak telefoniczne. Jedyna różnica to call.phone_number, które zostaje puste, bo nie ma numeru do zapisania.

​

Szukanie w internecie w trakcie rozmowy

Wszystko inne, co agent wie, ktoś mu wpisał: prompt, wgrane dokumenty, arkusz. To wystarcza do cen i godzin otwarcia, a nie wystarcza do niczego, co zmieniło się w tym tygodniu - jakie nabory są otwarte, co dziś mówi rejestr. Szukaj w internecie, w zakładce Integracje agenta, jest jedynym narzędziem, którego odpowiedzi nie ma w naszej bazie.

Pod spodem jest Brave Search API: płatne API z licencją na zwracanie wyników, odpowiadające w jednym zapytaniu. Darmowy plan wystarcza na pojedyncze sprawdzenia w rozmowie.

​

Konfiguracja

1. Wejdź na brave.com/search/api, zarejestruj się i wybierz plan.
2. Skopiuj token subskrypcji z zakładki API Keys.
3. W panelu: Integracje → Brave Search → wklej klucz. Opcjonalnie podaj kraj (PL) i język zapytań (pl), żeby zawęzić wyniki do swojego rynku.
4. W agencie: zakładka Integracje → Szukaj w internecie → wybierz połączenie.

Pole	Do czego służy
Połączenie	Które połączenie Brave Search ma być używane.
Czego ma szukać	Jedno zdanie własnymi słowami, np. „Przed odpowiedzią o terminy sprawdź aktualne nabory na gov.pl”. Trafia do promptu, więc agent wie, co warto sprawdzać.

Bez wypełnienia Czego ma szukać agent i tak szuka, ale tylko wtedy, gdy sam uzna, że nie zna odpowiedzi. To pole przesuwa granicę: mówi mu, w jakich sprawach ma nie ufać własnej pamięci.

​

Co agent dostaje

Tytuł, fragment opisu i źródło, do trzech wyników. Celowo nie pobieramy treści stron: wczytanie i streszczenie trzech artykułów to kilka sekund ciszy w słuchawce, a wynik i tak trzeba powiedzieć w dwóch zdaniach. Agent czyta sedno, mówi skąd to ma i proponuje wysłanie linku SMS-em albo mailem, jeśli włączyłeś te narzędzia.

Nieudane wyszukiwanie nie przerywa rozmowy. Wyczerpany limit, odrzucony klucz i przekroczony czas wracają jako zdanie, które agent mówi na głos („nie udało mi się tego sprawdzić”), zamiast ciszy albo zmyślonej odpowiedzi.

​

AgentMail: własny adres agenta

Wysyłka przez SMTP i czytanie przez IMAP wymagają serwera, portu i hasła aplikacji. To najczęstsze źródło błędów przy konfiguracji, a sprawdzić je można dopiero wtedy, gdy coś nie zadziała. AgentMail zastępuje te dane jednym kluczem API i daje agentowi własny adres.

​

Konfiguracja

1. Wejdź na agentmail.to, zarejestruj się i skopiuj klucz API. Darmowy plan to trzy skrzynki i 3000 wiadomości miesięcznie.
2. W panelu: Integracje → AgentMail → wklej klucz. Pole skrzynki zostaw puste: przy zapisie zakładamy agentowi adres na agentmail.to albo używamy tego, który już masz na tym kluczu.
3. Własna domena ([e-mail]) podpina się w panelu AgentMail, razem z rekordami DKIM, SPF i DMARC.

​

Co to zmienia

Zastosowanie	Wcześniej	Z AgentMail
Wysyłka e-maila w trakcie rozmowy	host, port, login i hasło aplikacji SMTP	klucz API
Poczta w codziennej odprawie	serwer IMAP, port, login i hasło	klucz API plus przekierowanie w Twojej poczcie

W zakładce Integracje agenta lista połączeń przy narzędziu e-mail pokazuje teraz zarówno połączenia SMTP, jak i AgentMail - agent wysyła tym, które wybierzesz.

​

Odprawa bez IMAP-a

W sekcji Codzienna odprawa doszło pole Skąd czytać pocztę: własna skrzynka przez IMAP albo skrzynka agenta. Przy skrzynce agenta ustawiasz w swojej poczcie przekierowanie na jego adres (Gmail: Ustawienia → Przekazywanie), a odprawa czyta to, co przyszło - bez podawania nam jakiegokolwiek hasła.

AgentMail nie czyta Twojego Gmaila. Wydaje nowe skrzynki, więc istniejąca poczta trafia do agenta przekierowaniem. Bezpośredni odczyt konta Google to albo IMAP z hasłem aplikacji, albo aplikacja OAuth z corocznym audytem bezpieczeństwa Google - stąd ten wybór.

​

Gdy test mówi, że klucz został odrzucony

Testuj połączenie sprawdza najpierw klucz na liście skrzynek, więc “AgentMail odrzucił ten klucz API” oznacza teraz klucz i nic innego. Dwie inne odpowiedzi dotyczą pola Inbox:

Co pisze	Co zrobić
Klucz działa, ale nie ma skrzynki x. Ma za to: …	Wklej jeden z wypisanych adresów albo wyczyść pole
Klucz działa, ale nie ma żadnej skrzynki	Wyczyść pole Inbox i zapisz - agent dostanie własną

Jeśli klucz faktycznie jest odrzucany, sprawdź go z terminala - to dokładnie to samo wywołanie, które robi test:

curl -i -H "Authorization: Bearer TWOJ_KLUCZ_API" https://api.agentmail.to/v0/inboxes

200 znaczy, że klucz jest dobry i problemem jest skrzynka. 401 znaczy, że AgentMail nie zna tego klucza: wygeneruj nowy w panelu AgentMail i wklej go bez spacji dookoła.

​

Sklepy internetowe

Agent odpowiada na dwa pytania, z którymi dzwonią klienci sklepów: “gdzie jest moje zamówienie” i “macie to na stanie”. Odpowiedź czyta na żywo z systemu, w którym prowadzisz sprzedaż:

• BaseLinker - status zamówienia, numer przesyłki oraz stany i ceny z katalogu BaseLinkera.
• Shopify - status realizacji, numer przesyłki i dostępność wariantów przez aplikację niestandardową w Twoim panelu.
• WooCommerce - zamówienia i dostępność produktów ze sklepu na WordPressie przez klucze REST API z uprawnieniem do odczytu.
• Allegro - zamówienia i aktywne oferty z konta sprzedającego, połączonego jednym logowaniem, bez klucza do wklejenia.