Skip to main content
Połączenie wychodzące zlecasz jednym żądaniem POST z kluczem API w nagłówku X-API-Key. Agent dzwoni ze swojego numeru.

Żądanie

{agent_id} to ID agenta, np. agent_7fK2mQ9xLp3RtV8wYb1N (w edytorze agenta, obok nazwy) albo jego numer. phone_number i initial_context to pola obok siebie na najwyższym poziomie ciała. Numeru nie wkładasz do initial_context - agent i tak widzi go jako {{initial_context.phone_number}}.

Initial Context

initial_context to obiekt JSON z dowolnymi danymi kontekstowymi, do których agent ma mieć dostęp. Odwołujesz się do nich w promptach przez Handle Bars, czyli wartości w {{ i }}. Dla żądania powyżej imię rozmówcy w promptach to {{initial_context.user.name}}.

Odpowiedź

workflow_run_id to ID rozmowy. Po jej zakończeniu odczytasz ją przez GET /agents/{agent_id}/conversations/{workflow_run_id} - zobacz Wprowadzenie do API.

Błędy

Agenci z węzłem wyzwalacza w przepływie mają też starszy adres POST /api/v1/triggers/{trigger_id}/calls z tym samym ciałem i tymi samymi błędami. Działa dalej dla istniejących integracji. Nowe buduj na /agents/{agent_id}/calls - nie wymaga węzła wyzwalacza.